30-12-10

op reis

Het was nog even spannend...zou ie wel of niet genezen zijn tegen kerstmis? Gelukkig wel, op wat gereutel en gehoest na. Maar verder was ie weer zijn vrolijke speelse zelf, onze kleine held. Dat venijnig virus had ie wel effe doodleuk aan zijn mama en papa doorgegeven. Hadden we allebei verlof maandag de 20e, konden we die in de voormiddag wel spenderen aan een gezamenlijk bezoek aan de dokter. Seppe voor zijn check-up, zijn mama met een zware hoofdverkoudheid (met duizeligheid en al er op de kop toe bij) en papa met een venijnige hoest. Maar dat hoort er allemaal bij hé. Als de eerste kinderziektes eraan komen, weten we nu al dat papa het mee vlaggen heeft, want die heeft nog geen enkele kinderziekte doorgemaakt. Mama zal weten wat doen dan ;-)

Maar goed, we hebben de eerste serieuze ziekte overleefd, op naar de volgende zullen we maar denken. En ondertussen heeft Seppe zijn eerste Kerstmis overleefd, twee avondjes feesten. De eerste avond bij ons thuis (met mijn ouders en broer op bezoek), de tweede avond bij hubbies ouders thuis. Beide avonden heeft ie goed doorstaan. Weinig slapen want véél te veel te zien. Zich voluit storten op cadeautjes (allé, vooral op het cadeaupapier) en vooral mee kijken naar wat de grote mensen daar allemaal in hun mond steken :-) Ik had altijd schrik dat ie nadien in bed niet zou willen slapen, maar na het gebruikelijke verhaaltje en liedje (slaap kindje slaap) viel ie telkens pardoes in slaap om pas de volgende ochtend weer wakker te worden :-)

En na de kerstdagen stond Seppe zijn tweede reisje van zijn jonge leventje op de agenda. Opnieuw Nederland! Daar gaan we graag naartoe. Ditmaal stond good old Zeeland weer op de planning, we hadden een appartementje gehuurd in een vakantiepark in Bruinisse. Een kant van Zeeland waar we nog niet eerder geweest waren. Alles dik in orde. Een ruim appartement, met babybedje en babystoel en voor de rest alles wat je maar nodig kunt hebben op zo'n tripje. We lieten ons niet tegenhouden door de sneeuw en hebben enkele heerlijke wandelingen gemaakt, niet altijd evident met een kinderwagen, de duinen zijn we dan maar met Seppe in de draagzak ingedoken.

En voor het eerst in zijn leventje heeft ie gezwommen! Kon ik eindelijk toch zijn zwembroekje eens aandoen, want dat is dus al bijna te klein. Ik was al zo lang van plan om met hem eens naar het zwembad te gaan, maar die longprobleempjes staken altijd roet in het eten natuurlijk. Nu was het dus eindelijk zo ver en hij vond het geweldig! De eerste minuutjes wel wat angstig natuurlijk, maar daarna kon ie zijn plezier niet op. Heerlijk om zien! Alleen kregen we achteraf wel serieus de weerbots van dat avontuur. Van al dat lawaai en gespatter in het zwembad, kreeg ie bij zijn dutje achteraf blijkbaar een nachtmerrie. Hij begon echt te krijsen in zijn slaap en we kregen hem maar niet gekalmeerd, wou zijn oogjes ook niet opendoen of zo, dus we begonnen al in paniek te geraken dat er iets mis was met zijn ogen. Een beetje overbodige paniek natuurlijk, maar je begint gewoon het ergste te denken. Gelukkig kwam m'n moederinstinct weer naar boven en kreeg ik de geniale ingeving van een flesje melk te maken. Dat gaf hem precies wel de nodige troost, want daarna was ie helemaal gekalmeerd en wou ie zelfs terug spelen. Blijkbaar had ie toch een beetje te veel impulsen opgedaan in dat zwembad, dus we hebben het maar bij één zwembeurt gehouden. Maar allé, 'k weet nu toch al dat ie het zwemmen op zich heel plezant vindt, alleen dus wat rustigere oorden opzoeken in 't vervolg :-)

De nachten waren trouwens geweldig. Drie nachten achtereen heeft ie 12 uur doorgeslapen en omdat het voor ons ook een echte rustvakantie was en er dus 's avonds op tijd inkropen, hebben we zelf ook elke nacht zo'n 9 uur geslapen. Wat kan dat deugd doen zeg. Hopelijk zet hij die trent nu door hier thuis (al hadden we niet te klagen met nachten van 10 à 11 uur slaap natuurlijk...).

Soit, een grote meevaller dus. Zodanig zelfs dat we al aan het kijken zijn voor een volgende vakantie, vermoedelijk wordt dat Texel (wel als het weer wat beter weer is hoor).

 

Aan iedereen een fijn en liefdevol 2011 toegewenst!!


 

blog2.jpg

 

21:56 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) |  Facebook

19-12-10

RSV

Voor het eerst in zijn jonge leventje is onze held serieus ziek geweest. RSV was de boosdoener. De afkorting staat voor Respiratoir Syncytiaal virus. In de volksmond: een stevige verkoudheid. Maar dan wel veroorzaakt door een venijnig beestje dat bij heel jonge menskes zelfs dodelijke proporties kan aannemen. We mogen dan ook van geluk spreken dat onze knul ondertussen al 6 maanden was, waardoor ie sterk genoeg was om het te bevechten.

De longproblemen sleepten al wat langer aan en de kinderarts dacht op 8 december (bezoekje aan K&G en zijn kinderarts dus) dat hij vermoedelijk RSV al had doorgemaakt, maar in lichte vorm. Omdat hij dus al een 6-tal weken met een venijnige (weliswaar astmatische) hoest zat. Wat heeft die zich vergist zeg. Oké, hij hoorde nog een licht piepje op zijn ene long en dus terug beginnen met de puffer was de boodschap. Dat puffen leek één dag ook daadwerkelijk te helpen, tot vrijdagnacht 10 december. Toen werden we rond 1u 's nachts letterlijk wakkergehoest. Seppe was zo erg aan het hoesten, dat er precies toch iets meer aan de hand weer was. Die zaterdag dan nog wel even naar mijn ouders en daar kreeg ie ook felle hoestbuien en hij zag er wat plattekes uit. Maar hij at wel goed, dus 'k maakte me nog niet te veel zorgen. In de late namiddag kreeg ik echter maar met moeite zijn fruitpapje binnengelepeld en toen ik zijn temperatuur nam, bleek die boven de 39°C te zitten. Rap naar de dokter gebeld (buurman) en we mochten om 19u er even bij (ook al hield ie helemaal geen spreekuur op zaterdagavond). Dokter vermoedde dan toch RSV en 'k moest aerosoll-gerief gaan halen bij de apotheek van wacht. Om 20u al de eerste aerosollbeurt en dat ging beter dan verwacht.

Zondag verliep nog redelijk rustig, buiten koortsigheid en hevige hoestbuien, veel slapen en weinig eten. Maandagmorgen was echter niet te doen. Bij het aankleden kreeg ie zo'n hevige hoestbuien en was zijn koort al van 's morgens tegen de 40°C dat ik terug naar de dokter belde. Verwijsbriefje voor 't ziekenhuis en hij zorgde ervoor dat we niet naar spoed moesten, maar ineens bij pediatrie bij een kinderarts zouden mogen komen. De kinderarts stelde ons gelukkig direct gerust en zei dat hij maar een milde vorm van RSV had (ocharme de kindjes met een zware vorm dus). Nog een staaltje neusslijmvlies afgenomen en in de namiddag kregen we al te horen dat het effectief dat virus is. Veel valt er niet tegen te doen, buiten de symptomen verlichten. Dat gebeurt dan via het aerosollen en een eucalyptus-suppo en natuurlijk koortsremmers.

Kinderarts zei ook dat rond de 4e dag het virus op zijn ergst is. Maandagnacht was effectief de ergste nacht. Echt zo zielig om zien. Zware hoestbuien waar ie amper uitraakte, huilen van de koorts en zo....Niets willen drinken ook niet, zodat ik met een spuitje wat water in zijn mondje spoot opdat ie toch iets zou binnen hebben...Vanaf dinsdagnamiddag is het stillekesaan beginnen beteren en sinds vrijdagmiddag kunnen we wel zeggen dat ie zo goed als genezen is. Nog af en toe eens wat hoesten en hij slaapt nu nog veel, maar ja, hij moet terug op krachten komen hé. En hij is gemakkelijk een halve kilo kwijt (maandag was ie op die paar dagen al dik 200 gr vermagerd), wat op zo'n klein lijfje direct veel is natuurlijk. Je ziet het aan hem: gezichtje is wat magerder, en die michelinbandjes op zijn armkes en beentjes zijn verdwenen....Dus hij is toch wel serieus afgevallen.

In de loop van volgende week check up bij de huisarts en hopelijk mogen we dan stoppen met het aerosollen.

En dan hopen dat we de rest van de winter gezond doorkomen. RSV kan ie in ieder geval niet meer krijgen :-)

DSC06137.JPG

08:44 Gepost in Algemeen | Commentaren (2) |  Facebook

04-12-10

6 maanden!!

Al een poosje geleden dat hier nog iets gepost werd, maar dat lag vooral aan tijdgebrek! Combinatie van zorgen voor ons knulletje, huishouden, verbouwingswerken en uit werken gaan, beginnen zwaar door te wegen en dan is o.m. het resultaat dat dit blogje even verwaarloosd werd.
Hoog tijd dus voor een update. En vandaag is alvast een heuglijke dag: Seppe is exact een half jaar oud! Het aloude cliché kan ik ook hier bovenhalen: wat vliegt de tijd toch snel en wat worden ze snel groot :-)

Op deze heuglijke dag is ons heldje wel een beetje ziek. Hij heeft een venijnige hoest (eigenlijk al wéééééken aan een stuk, maar nu is het weer wat erger) en ook weer serieus last van kortademigheid. Maar nog geen koorts en hij eet nog goed, dus voorlopig nog geen sprake van RSV, waar heel wat baby'tjes momenteel mee te maken hebben. Maar 'k moet hem van de dokter dus wel goed in 't oog houden en regelmatig zijn temperatuur nemen.

Qua ontwikkeling doet ie het goed voor de rest. Een kleine twee weken geleden werd ie gemeten en gewogen bij de dokter, en we kwamen uit op 7,6 kg en 64 cm! Volgende woensdag gaat ie weer eens naar K&G en krijgen we nieuwe cijferkes te zien...

Rollen kan ie nu ook volledig zelfstandig, alleen heeft ie er niet altijd zin in. Een klein porretje ter aanmoediging helpt wel en hops...dan is ie weg, van rug naar buik. En dan zo grappig verbaasd kijken van "huh, hoe kan dat nou?", hihi.

Rechtopzitten zonder hulp begint ook te lukken. Hij kan natuurlijk nog niet zelf van lig naar zithouding, maar als hij eenmaal zit, kan hij nu zo'n minuutje zelf blijven zitten (zij het met nog wat licht gewiebel).

En wriemelen en kruipen op mama's of papa's buik lukt ook heel goed.

Al die verbeterde motoriek heeft zo wel tot gevolg dat pampers verversen stilletjesaan een heel avontuur begint te worden. Die benen gaan de lucht in, hij draait zich half om, pakt zelf mee zijn pamper vast, wiebelt heen en weer...Geen evidentie om dan op 't gemakske een pamper te verversen, héhé.

Maar kruipen hoeft ons ventje nog niet te snel beginnen doen hoor. Denk dat er dan helemaal geen houden meer aan gaat zijn en dat we dus constant heel het huis gaan moeten rondcrossen om hem bij te houden, hihi.

Op naar het volgende half jaar dus!

DSC06098.JPG