19-12-10

RSV

Voor het eerst in zijn jonge leventje is onze held serieus ziek geweest. RSV was de boosdoener. De afkorting staat voor Respiratoir Syncytiaal virus. In de volksmond: een stevige verkoudheid. Maar dan wel veroorzaakt door een venijnig beestje dat bij heel jonge menskes zelfs dodelijke proporties kan aannemen. We mogen dan ook van geluk spreken dat onze knul ondertussen al 6 maanden was, waardoor ie sterk genoeg was om het te bevechten.

De longproblemen sleepten al wat langer aan en de kinderarts dacht op 8 december (bezoekje aan K&G en zijn kinderarts dus) dat hij vermoedelijk RSV al had doorgemaakt, maar in lichte vorm. Omdat hij dus al een 6-tal weken met een venijnige (weliswaar astmatische) hoest zat. Wat heeft die zich vergist zeg. Oké, hij hoorde nog een licht piepje op zijn ene long en dus terug beginnen met de puffer was de boodschap. Dat puffen leek één dag ook daadwerkelijk te helpen, tot vrijdagnacht 10 december. Toen werden we rond 1u 's nachts letterlijk wakkergehoest. Seppe was zo erg aan het hoesten, dat er precies toch iets meer aan de hand weer was. Die zaterdag dan nog wel even naar mijn ouders en daar kreeg ie ook felle hoestbuien en hij zag er wat plattekes uit. Maar hij at wel goed, dus 'k maakte me nog niet te veel zorgen. In de late namiddag kreeg ik echter maar met moeite zijn fruitpapje binnengelepeld en toen ik zijn temperatuur nam, bleek die boven de 39°C te zitten. Rap naar de dokter gebeld (buurman) en we mochten om 19u er even bij (ook al hield ie helemaal geen spreekuur op zaterdagavond). Dokter vermoedde dan toch RSV en 'k moest aerosoll-gerief gaan halen bij de apotheek van wacht. Om 20u al de eerste aerosollbeurt en dat ging beter dan verwacht.

Zondag verliep nog redelijk rustig, buiten koortsigheid en hevige hoestbuien, veel slapen en weinig eten. Maandagmorgen was echter niet te doen. Bij het aankleden kreeg ie zo'n hevige hoestbuien en was zijn koort al van 's morgens tegen de 40°C dat ik terug naar de dokter belde. Verwijsbriefje voor 't ziekenhuis en hij zorgde ervoor dat we niet naar spoed moesten, maar ineens bij pediatrie bij een kinderarts zouden mogen komen. De kinderarts stelde ons gelukkig direct gerust en zei dat hij maar een milde vorm van RSV had (ocharme de kindjes met een zware vorm dus). Nog een staaltje neusslijmvlies afgenomen en in de namiddag kregen we al te horen dat het effectief dat virus is. Veel valt er niet tegen te doen, buiten de symptomen verlichten. Dat gebeurt dan via het aerosollen en een eucalyptus-suppo en natuurlijk koortsremmers.

Kinderarts zei ook dat rond de 4e dag het virus op zijn ergst is. Maandagnacht was effectief de ergste nacht. Echt zo zielig om zien. Zware hoestbuien waar ie amper uitraakte, huilen van de koorts en zo....Niets willen drinken ook niet, zodat ik met een spuitje wat water in zijn mondje spoot opdat ie toch iets zou binnen hebben...Vanaf dinsdagnamiddag is het stillekesaan beginnen beteren en sinds vrijdagmiddag kunnen we wel zeggen dat ie zo goed als genezen is. Nog af en toe eens wat hoesten en hij slaapt nu nog veel, maar ja, hij moet terug op krachten komen hé. En hij is gemakkelijk een halve kilo kwijt (maandag was ie op die paar dagen al dik 200 gr vermagerd), wat op zo'n klein lijfje direct veel is natuurlijk. Je ziet het aan hem: gezichtje is wat magerder, en die michelinbandjes op zijn armkes en beentjes zijn verdwenen....Dus hij is toch wel serieus afgevallen.

In de loop van volgende week check up bij de huisarts en hopelijk mogen we dan stoppen met het aerosollen.

En dan hopen dat we de rest van de winter gezond doorkomen. RSV kan ie in ieder geval niet meer krijgen :-)

DSC06137.JPG

08:44 Gepost in Algemeen | Commentaren (2) |  Facebook

Commentaren

Sterke Seppe. Mooie foto van een schoon manneke :)

Gepost door: sandra | 19-12-10

Ocharme het dutske, als ze zo klein zijn dan zou je hun ziekte zo wille overnemen hé. Waar werk jij juist? Dan springen we dinsdag ne keer binnen!
Groetjes

Gepost door: Wendy | 19-12-10

De commentaren zijn gesloten.