11-11-10

fruitig

Na bijna twee weken is ons heldje nog steeds niet 100%. Het hoestje blijft toch nog altijd wat hangen en de piepende ademhaling is ook nog niet helemaal verdwenen. Het euvel heeft trouwens een naam gekregen: spastische astmatische bronchitis. Niet alleen heeft zijn mama (ikke dus) daar ook als kind zwaar mee gesukkeld (en nu nog met periodes), het is ook zoiets dat een beetje chronisch is, dus we zitten er vermoedelijk wel een tijdje mee opgescheept. De dokter verklaarde hem vorige week in ieder geval wel voor 70% genezen, de overige 30% moet ie gewoon uitzieken met behulp van de puffertjes. Na twee weken vechten begint dat puffen trouwens goed te lukken, dank zij enkele tips van de crèche (die mensen hebben wel ervaring met zulke dingen natuurlijk). Gelukkig maakt onze knul geen koorts, eet ie alsof zijn leven ervan afhangt en is ie speels en vrolijk. Voor een mama teken genoeg dat alles voor de rest wel in orde is natuurlijk :-)

En sinds gisteren is er weer een belangrijke stap gezet in zijn jonge leventje: fruit eten! Nu hij de 5 maanden gepasseerd is en al drie weken vlotjes groentepap eet, leek de tijd me er wel rijp voor om hem ook eens fruit te leren eten. Als eerste portie me beperkt tot een halve banaan, een halve appel, wat water en een paar schepjes koekjesmeel. Goed voor een kleine 120 gr fruitpap. Bij de eerste hap keek ie zo effe van: huh, wa's da nu weer? Om vervolgens eerst bijna de lepel en dan bijna het potje uit mijn handen te rukken, zo lekker vond ie het. Ik kon dus amper volgen met het lepeltjes geven, meneer begon quasi te roepen om meer! Oké, missie geslaagd dus! Omdat het maar een "kleine" portie was, onze man daarna nog wel een klein flesje gegeven. Moet ook wel, of hij haalt zijn 500 ml melk per dag niet, iets wat ie toch nog broodnodig heeft. Vanmiddag kiepte ik dan ook een halve kiwi bij de fruitpap en ook dat was een supergroot succes.

Onze held is dus wel een goe eterke en vooral een gemakkelijke eter. Vanmiddag at ie voor het eerst venkelpuree, iets wat ik zelf dus niet lust. Oké, 't was duidelijk niet zijn favoriete groente, want af en toe treuzelde ie wel effe en begon ie wat te spelen (de lepel vastpakken bijvoorbeeld, zodat ik geen volgend hapje uit het potje kon lepelen), maar uiteindelijk had ie toch wel de volle 180 gr binnen :-) 'k Blijf het zeggen hé: 't is toch een flinke jongen hoor :-)

blog.jpg

19:16 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) |  Facebook

01-11-10

ziekskes

Het moest er eens van komen hé, nadat mama en papa ziek waren geweest, was het tijd voor onze superheld om ten prooi te vallen aan allerlei bacterietjes. Het begon met een stevige snotvalling, waarvoor ik van de dokter best toch wel wat neusdruppeltjes en een siroopje tegen de slijmpjes mocht geven (dat siroopje vooral omdat hij van die slijmpjes veel moet overgeven en gezien hij al van nature een overgeverke is, willen we dat niet nog verergeren natuurlijk). Maar kreeg wel van de dokter de boodschap dat het voor maximum 2 weken mocht zijn. En na 2 weken was het dus nikske beter, integendeel. De snotvalling was er nog, maar ook een venijnig hoestje. Dus afgelopen woensdag terug naar de dokter ermee. En daar had ik goed aan gedaan, want de dokter hoorde babyhaler.jpgeen gepiep en geratel op z'n longetjes en het feit dat de snottepieten ondertussen ook donkergroen zagen, deden hem besluiten dat onze Seppe wel een bacterietje had opgelopen ergens. Antibiotica dus. En normaal gezien ook aerosollen, maar dat zag zelfs de dokter niet zitten, met een beweeglijk ventje als Seppe. Dus in de plaats van aerosollen wel met 2 puffers in de weer. Die puffers moeten dan in een baby-haler (inhaleer-hulpstuk) gestoken worden en zo zou ie wat van dat puf-spul binnen moeten krijgen. Maar doe dat maar eens bij een baby van nog geen 5 maand oud die zo'n inhaleer-ding als een gigamonsterachtig foltertuig aanziet. Het is dus vechten en wringen en hij houdt dan ook nog eens constant zijn adem in als we het mondstuk op zijn gezichtje zetten....En normaal moet ie dus 10 keer diep ademhalen om genoeg binnen te krijgen. Denk niet dat het tot nu toe al één keer gelukt is. Gelukkig had de antibiotica al vrij snel effect en gaat het ondertussen al een pak beter. Maar zijn adem piept toch nog altijd wat en hij heeft af en toe nog stevige hoestbuien. Morgenavond moeten we weer naar de dokter voor opvolging en denk dat we dus toch aerosoll aan ons been gaan hebben.

Voor de rest wel alles tiptop hoor. De groentepapjes gaan supergoed. Hij heeft ondertussen ook al bloemkool en witlof (gemengd met bloemkool en wortel, en patat natuurlijk) leren eten. En meneer sloebert dus vlotjes porties van rond de 180 gram naar binnen, zodat een flesje achteraf zelfs niet meer moet. En daarna valt ie pardoes in 't slaap en slaapt ie zo tot 2 uur lang zijn roes uit... Over een 1,5 week starten we ook met fruitpap in de namiddag, benieuwd wat ie daarvan gaat vinden se.

 

nokia.jpg