19-10-10

creatief met wortel

En dan is daar plots dé dag dat je met groentepapjes start. Ik keek er een beetje angstig tegenaan. Dat flesjes geven was ik nu zo goed gewoon en dat loopt gewoon ook al supergoed vanaf dag 1, en dan moet je dat ineens gaan veranderen. Nou ja, moeten is een groot woord. Het hoefde nu nog niet direct, maar zowel Kind en Gezin als onze kinderarts zeiden ook van "doe maar", vooral omdat onze Seppe nog steeds kampioen is in het "melk teruggeven" (gelukkig zonder pijn) en vaste voeding die weerbarstige maagklep wel wat tot beter werken kan stimuleren. Dus was het zoeken naar een ideaal startmomentje, zodat we een paar dagen achter elkaar zouden kunnen proberen. En dat was dus afgelopen weekend en de voorbije twee dagen (treinstakingen komen dan soms toch eens van pas, moet je verplicht verlof nemen en ben je dus lekker thuis om met groentepap te experimenteren).

Zaterdag hadden we vrienden te gast (nog wat laminaat-legwerk te doen in huis) en terwijl de mannen met de laminaat bezig waren, ging ik met S. en de Seppe naar Dreambaby om nog gauw een Babycook te gaan kopen. Een toestelletje waarmee je de groenten stoomt en mixt en er komt dan een papje kant en klaar uit. Zowat iedereen raadde het me aan, dus toch maar de investering gedaan. Na wat zoekwerk kregen we het ding dan ook daadwerkelijk aan de praat en een beetje later was de eerste wortel- met patatprak gereed. Alleen het serveren aan Seppe ging iets lastiger. Zeker als er naast mezelf, nog drie mensen op staan te kijken, waarvan één met fotocamera en de andere met filmcamera in aanslag :-) Geen hap hebben we dus in zijn mondje gekregen, wel hing de wortelpap tot in zijn oren, neusgaten, zijn handen, in zijn nek en hals, overal op zijn kleren, in zijn haar, op mijn broek en trui...maar NIET in zijn mondje dus. Hihi.

De foto hieronder spreekt wel boekdelen. Hij trekt echt zo'n blik van "was dat nou echt allemaal nodig?".

Zondag poging nummer 2. Enkel ik en hubbie in huis en Seppe in z'n relax gezet (ipv op m'n schoot). Eerst wat prak op m'n vinger gedaan en die stak ie al gretig in zijn mondje. Daarna dan het lepeltje en hoppa...daar ging ie in de mond! Alleen wist ie nog niet echt wat ie nu moest aanvangen met al dat spul in zijn mondje. Er kwam dus ook wel redelijk weer wat uit de mond, maar na een paar happen had ie het toch een beetje beet. Na een 10-tal hapjes was ie het wel beu en werd het tijd voor zijn flesje.

Maandag en dinsdag dan hetzelfde scenario, waarbij het doorslikken telkens wel wat verbeterde. Alleen is ie het na een 10-tal happen dus beu en begint ie te krijsen voor zijn flesje (want dat drinkt toch sneller dan zo'n happen groentepap hé). Maar allé, we mogen nog niet te veel verwachten hé.

Voorlopig enkel nog maar worteltjes geprobeerd, vanaf zaterdag eens een andere groente proberen. We zijn er alleen nog niet over uit dewelke, misschien broccoli of zo. Benieuwd benieuwd! :-)

 

wortel.jpg

 

21:44 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) |  Facebook

08-10-10

van de ene verbazing in de andere

Deze week hebben we al een aantal keren versteld gestaan van ons heldje! Zo'n hummeltje verbaast je op alle mogelijke vlakken, gelukkig meestal in positieve zin. Vanavond was het ook even in negatieve zin, daarover zo meteen meer.

1) op een maand tijd alweer 700 gram erbij! Onze held is ook weer wat gegroeid (2,5 cm). Zo meet ie nu 62,5 cm en weegt ie 6,700 kg. Geen wonder dat nu na amper 3 weken de kleertjes maatjes 62 ook al wat strak gespannen beginnen te zitten en dat ik maar heel zijn garderobe van maatje 68 heb bovengehaald. En ik maar denken in 't begin dat ik die kledij pas in december zou nodig hebben. Gelukkig hebben we daarvan enorm veel cadeau gekregen, zodat we zelf nog niet te veel hebben moeten bijkopen :-)

Verder alles super bij Kind & Gezin en zijn kinderarts. Weer 2 spuitjes, maar het deerde hem niet meer. Hij gaf amper een kik. Flinke kerel :-) Zijn voeding moeten we nu toch wel indikken met Nutriton. Hij blijft maar teruggeven en op termijn is dat toch niet zo best voor zijn slokdarm. De Nutriton zou dat toch iets moeten verhelpen, en dat doet het ook wel. Alleen is ie nog niet zo gewend aan dat verzadigd gevoel ervan, maar dat komt wel in orde.

2) onze knul doet het vanaf minuut 1 geweldig in de crèche. Voorlopig hoeft ie er nog niet te vaak naartoe, deze week was het 2 dagen. Maar hij vindt het wel fijn blijkbaar en ze zijn ongelooflijk content van hem. Als we hem gingen afhalen, was het altijd huilconcert van jewelste...5 ukjes die er volop concert aan het geven zijn en 1 ukje zit er dan braafjes bij en kijkt rond en lacht wat...Jep, dat ene ukje is onze Seppe. Dinsdag lag ie zelfs gewoon te slapen tussen al dat huilvolk. Mama had het dus moeilijker dan Seppe zelf, weer een cliché bevestigd :-)

3) het gaat verbazend snel met de ontwikkeling van sommige vaardigheden. Twee dagen geleden legde ik hem nog op zijn zij en deed ie niet bijster veel. Vandaag was het volop oefenen om te leren rollen en daar had hij echt plezier in. Volop kirren en luid "kressen" telkens ie doorhad dat ie nog verder op zijn zij kon rollen tot ie bijna op zijn buik lag...alleen die arm lag nog in de weg en hij heeft nog niet door hoe dat op te lossen. Volgens mij ligt ie tegen zondag op zijn buik gerold. Rechtzitten probeert ie ook...als hij neerligt en we nemen hem zachtjes vast bij zijn handjes trekt hij zich volledig recht tot hij rechtop zit, en dan zit ie zo trots rond te kijken van "zie nu eens wat ik kan!". En dan vandaag ook eens een lepeltje gegeven en in zijn mondje gestopt om te zien hoe ie zou reageren, begint ie er volop op te sabbelen! Denk dat er eentje stilletjesaan klaar is voor het eerste groentepapje. 16 oktober beginnen we ermee, dan kunnen we het drie dagen achtereen proberen (heb die maandag verlof), alvorens ze er dan in de crèche mee voort moeten doen hé.

4) de negatieve ervaring: ons speelse heldje had de hik door al dat wild gespeel in zijn parkje om te leren rollen en rechtzitten. Toen ik hem effe neerlegde om hem uit te kleden voor zijn badje, moest hij al hikkend ineens hoesten en hij verslikte zich, maar echt zo verslikken dat ie er niet meer uitgeraakte. Hij leek echt te stikken. Heb hem direct rechtgezet en op zijn rug beginnen kloppen en toen schoot er gelukkig iets los en hapte ie naar adem en toen verslikte ie zich weer! Dus maar blijven op zijn rugje kloppen en had echt de indruk dat ie geen lucht kreeg, maar gelukkig begon ie toen toch weer rustig te ademen. Manman, mijn tikkertje ging nogal zene. Hem tien minuten op mijn schoot genomen tot ik zeker was dat ie in orde was. Mij zo doen schrikken moet ie toch echt niet meer doen, maar 'k vrees dat zo van die angstmomenten nog wel zullen voorvallen. Hopelijk niet te gauw, want ben daar toch echt geen goeie voor denk ik...

Benieuwd wat ie de komende weken nog voor ons in petto heeft!

DSC05824.JPG

 

 

22:12 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) |  Facebook