08-10-10

van de ene verbazing in de andere

Deze week hebben we al een aantal keren versteld gestaan van ons heldje! Zo'n hummeltje verbaast je op alle mogelijke vlakken, gelukkig meestal in positieve zin. Vanavond was het ook even in negatieve zin, daarover zo meteen meer.

1) op een maand tijd alweer 700 gram erbij! Onze held is ook weer wat gegroeid (2,5 cm). Zo meet ie nu 62,5 cm en weegt ie 6,700 kg. Geen wonder dat nu na amper 3 weken de kleertjes maatjes 62 ook al wat strak gespannen beginnen te zitten en dat ik maar heel zijn garderobe van maatje 68 heb bovengehaald. En ik maar denken in 't begin dat ik die kledij pas in december zou nodig hebben. Gelukkig hebben we daarvan enorm veel cadeau gekregen, zodat we zelf nog niet te veel hebben moeten bijkopen :-)

Verder alles super bij Kind & Gezin en zijn kinderarts. Weer 2 spuitjes, maar het deerde hem niet meer. Hij gaf amper een kik. Flinke kerel :-) Zijn voeding moeten we nu toch wel indikken met Nutriton. Hij blijft maar teruggeven en op termijn is dat toch niet zo best voor zijn slokdarm. De Nutriton zou dat toch iets moeten verhelpen, en dat doet het ook wel. Alleen is ie nog niet zo gewend aan dat verzadigd gevoel ervan, maar dat komt wel in orde.

2) onze knul doet het vanaf minuut 1 geweldig in de crèche. Voorlopig hoeft ie er nog niet te vaak naartoe, deze week was het 2 dagen. Maar hij vindt het wel fijn blijkbaar en ze zijn ongelooflijk content van hem. Als we hem gingen afhalen, was het altijd huilconcert van jewelste...5 ukjes die er volop concert aan het geven zijn en 1 ukje zit er dan braafjes bij en kijkt rond en lacht wat...Jep, dat ene ukje is onze Seppe. Dinsdag lag ie zelfs gewoon te slapen tussen al dat huilvolk. Mama had het dus moeilijker dan Seppe zelf, weer een cliché bevestigd :-)

3) het gaat verbazend snel met de ontwikkeling van sommige vaardigheden. Twee dagen geleden legde ik hem nog op zijn zij en deed ie niet bijster veel. Vandaag was het volop oefenen om te leren rollen en daar had hij echt plezier in. Volop kirren en luid "kressen" telkens ie doorhad dat ie nog verder op zijn zij kon rollen tot ie bijna op zijn buik lag...alleen die arm lag nog in de weg en hij heeft nog niet door hoe dat op te lossen. Volgens mij ligt ie tegen zondag op zijn buik gerold. Rechtzitten probeert ie ook...als hij neerligt en we nemen hem zachtjes vast bij zijn handjes trekt hij zich volledig recht tot hij rechtop zit, en dan zit ie zo trots rond te kijken van "zie nu eens wat ik kan!". En dan vandaag ook eens een lepeltje gegeven en in zijn mondje gestopt om te zien hoe ie zou reageren, begint ie er volop op te sabbelen! Denk dat er eentje stilletjesaan klaar is voor het eerste groentepapje. 16 oktober beginnen we ermee, dan kunnen we het drie dagen achtereen proberen (heb die maandag verlof), alvorens ze er dan in de crèche mee voort moeten doen hé.

4) de negatieve ervaring: ons speelse heldje had de hik door al dat wild gespeel in zijn parkje om te leren rollen en rechtzitten. Toen ik hem effe neerlegde om hem uit te kleden voor zijn badje, moest hij al hikkend ineens hoesten en hij verslikte zich, maar echt zo verslikken dat ie er niet meer uitgeraakte. Hij leek echt te stikken. Heb hem direct rechtgezet en op zijn rug beginnen kloppen en toen schoot er gelukkig iets los en hapte ie naar adem en toen verslikte ie zich weer! Dus maar blijven op zijn rugje kloppen en had echt de indruk dat ie geen lucht kreeg, maar gelukkig begon ie toen toch weer rustig te ademen. Manman, mijn tikkertje ging nogal zene. Hem tien minuten op mijn schoot genomen tot ik zeker was dat ie in orde was. Mij zo doen schrikken moet ie toch echt niet meer doen, maar 'k vrees dat zo van die angstmomenten nog wel zullen voorvallen. Hopelijk niet te gauw, want ben daar toch echt geen goeie voor denk ik...

Benieuwd wat ie de komende weken nog voor ons in petto heeft!

DSC05824.JPG

 

 

22:12 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.