28-04-10

kwaaltjes, kamertje, kaartjes, knabbeltjes

Al bijna 2 weken geleden dat ik nog iets geschreven heb! Shame on me. Nochtans was er genoeg te vertellen, maar de vermoeidheid begint zijn tol te eisen. Of anders gezegd: de drukke werkdagen eisen zijn tol. Elke avond uitgeput in 't zetelke en vooral geen goesting meer om de laptop erbij te nemen en nog vanalles neer te pennen.

Hoe voel ik me ondertussen?

Mentaal:

- volop in 't koppeke me aan 't voorbereiden op een iets vroegere komst van ons kleintje en dan waarschijnlijk nog via keizersnede. Met beide zaken heb ik ondertussen vrede, het zij zo. Gezondheid van ons beiden staat op de eerste plaats hé.

- zeer veel concentratieproblemen, waarschijnlijk omdat de "deadline" nadert en dat me soms wat doet panikeren. Ben ik er wel klaar voor, om zo'n kleintje te verzorgen, op te voeden. Wat voor impact heeft dat op ons leventje. Het valt zo moeilijk te voorspellen hé. Het slorpt in ieder geval mijn gedachten op en zeker het werk "lijdt" daaronder. Ook al doe ik mijn job graag, ik kan me er niet meer 100% toe aanzetten en daar voel ik me wel schuldig over.Ben dus stevig aan het overwegen om vroeger te stoppen (als de gyneacologe me er al niet toe zou verplichten binnenkort) en een extra maand verlof (via ouderschapsverlof) aan m'n moederschapsrust aan te breien (anders zou ik net voor onze verhuisperikelen weer moeten beginnen werken).

Fysiek:

- veel last van harde buiken na werkdagen op kantoor. Als ik van thuis uit werk heb ik er een pak minder last van. Vorige week na alweer een drukke dag zo eens 2 uur aan een stuk constant harde buiken gehad, dat deed geen deugd...

- veel last van steken onderin mijn buik, zeker bij het wandelen (ook al is het aan een slakkegangetje). Ik vermoed dat dat komt omdat kleintje zo laag al zit. Kiné zei wel dat ik me geen zorgen moet maken, als de steken weer wegebben en dat is tot nu toe gelukkig wel altijd het geval. Ik die hoopte in het begin van m'n zwangerschap om tot het einde te kunnen sportief zijn...tarara. Zelfs een wandeling zit er niet in helaas, het doet gewoon pijn en krijg soms tijdens de korte wandeling (1 km) van het station naar huis 's avonds last van steken én harde buiken.

- ongelooflijk vermoeid 's avonds, voor niks nog energie. In 't weekend voel ik me wel een stukje beter natuurlijk.

- last van m'n allergieën, in die mate dat ik van 't weekend twee nachten achtereen met astma-aanvallen zat. Deed ook geen deugd.

- met de maag iets beter, dankzij de speciale pilletjes die ik kreeg voorgeschreven. Helaas is het doosje morgen op en zal de ellende wel weer beginnen....

But on the positive side...

- ukkiepuk is bijzonder actief in mijn buikje, wat me een gerust gevoel geeft. Maar de stuitligging blijft, kleintje zit graag op zijn/haar gat blijkbaar :-)

- de kinderkamer is vorige week geleverd en het kinderbedje en de commode zijn ondertussen vakkundig ineengezet door hubbie en schoonpapa!! Het is echt supermooi!! (zal wel eens een fotootje trekken en op de blog zetten)

- de kleinste kleertjes zijn gewassen, gestreken en liggen nu klaar om volop in gebruik te nemen :-)

- de ontwerper is volop bezig met de kaartjes. Het eerste ontwerp was nogal teleurstellend, er was blijkbaar niet met ons concept rekening gehouden. Maar een telefoontje vanmiddag verhelderde al veel. Ze wilden gewoon weten welke stijl onze voorkeur wegdroeg en gaan vandaaruit verder werken aan ons concept. Morgen afspraak om het nog eens door te praten

- en als het kaartje vorm heeft gekregen, gaan we verder kiezen wat de bijhorende knabbels moeten worden, en dan is dat ook weer klaar!

Dus hopelijk op tijd klaar tegen de komst van ukkie met kaartjes en knabbels, maar 'k probeer positief te blijven. Zolang kleintje maar besluit van niet nog vroeger te komen natuurlijk :-)

 

19:20 Gepost in Algemeen | Commentaren (2) |  Facebook

15-04-10

laag in stuit

Vanmorgen eindelijk nog eens naar de gyne. Ukkie live gaan bekijken op de echo, joepie!

Eerst effe heel het verhaal van de voorbije weken gedaan (maaglast, rugproblemen, bloeddruk,steken in onderbuik), maar gyne stelde me best wel gerust over alles. Voor m'n maag ook een straffer middeltje voorgeschreven gekregen, oef. In plaats van bij te komen ben ik nl. de voorbije dagen weer afgevallen, omdat ik van de maagpijn (en ontstoken slokdarm) nog amper fastoenlijk kon eten.

Dan de echo dus! Zalig weer. Ukkie was superactief: met de voetjes spelen, duimpje zuigen en dan keihard beginnen geeuwen en tongetje uitsteken. Superschattig gewoonweg! 't Was allemaal goed te zien op het echo-toestel, jammer wel dat de foto's ervan meestal wat vager zijn, maar ja.

Het slechte nieuws was wel dat ukkie nog steeds lui op de poep zit in mijn buik. En 't zit superlaag ook, maar dat had ik wel door, omdat mijn buik gewoon heel laag blijft hangen ook. Ukkie's poepje zit pal op mijn baarmoederhals en heupbeenderen, wat de steken tijdens het wandelen wel kan verklaren. Orders van de gyne zijn nu om het heel rustig aan te doen, want tja, die ligging is natuurlijk niet ideaal. Ik heb ook niet echt veel vruchtwater, wel genoeg om in de noodzakelijke levensbehoeften te voorzien voor ukkie (gelukkig maar), maar niet genoeg om ukkie aan te zetten om nog spontaan te draaien. Doemme. Het kan nog wel gebeuren, maar ze acht de kans zeer klein. Proberen zo veel mogelijk plat in de zetel te liggen, met mijn benen omhoog en ook goed veel water drinken. Het kan misschien helpen. Duimen maar.

Indien ukkie zich niet draait, dan wordt het dus keizersnede en dat is rond 38 weken. Da's dus vroeger dan gepland, maar ja. Jammer dus dat het er dik in zit dat ik vermoedelijk geen natuurlijke bevalling zal kunnen meevallen, maar 'k ga er niet te veel wakker van proberen liggen. Zolang ukkie maar gezond is hé. Voor m'n verlof zou het iets minder gunstig zijn, gezien we half september verhuizen en igv een bevalling op 40 weken zou dat vrij goed uitkomen (mits nog 2 weken verlof aan te breien, zo hoef ik pas een week na de verhuis terug te beginnen). Nu alles dreigt vervroegd te worden, gaat al mijne gewone verlof nog aan m'n zwangerschapsverlof moeten geplakt worden, wat iets minder ideaal is, want dan hou ik dus niks meer over op 2 à 3 daagjes na (en tussen Kerst en Nieuwjaar stond sowieso al ingepland). Maar ja, dan is dat maar zo....'k Ga er gewoon niet over stressen, we zullen wel zien hé. 't Idee dat ik misschien over een 6 weken al mama ben, da's pas een raar idee :-)

20:13 Gepost in Algemeen | Commentaren (2) |  Facebook

08-04-10

drukke vakantie

Na de twee daagjes ziekteverlof volgde nu een weekje vakantie. En wat gebeurt er halverwege dat weekje: ziek!! Grrr....Ik vermoed gewoon een simpele darminfectie door iets verkeerds te eten. Ventje heeft er ook een beetje last van. Reken daar nog wat oververmoeidheid bij door weer véél té véél op één week tijd te willen proppen en het resultaat is: de zetel! Potdorie toch. Hopelijk hoef ik over een paar uurtjes niet meer elke 10 minuten naar de wc te hollen en kan ik toch een beetje voortdoen.

Het werk kruipt hem hier in huis dus in het vrijmaken van de toekomstige tijdelijke kinderkamer. In die kamer, pal naast onze slaapkamer, staat héél de collectie van m'n ventje: strips, comics, pockets enz...In totaal 7 diepe boekenrekken vol (die gevuld lagen van vloer tot plafond). Daarbovenop nog één rek met mijn boeken. De voorbije weken was ik al stelselmatig aan het inpakken in dozen, maar nu ben ik er dus volop ingevlogen. 5 van de 8 rekken zijn nu leeg en afgebroken. In de plaats staan nu allemaal dozen. Pfftt...Een deel van de dozen is ook al boven geraakt naar de zolder, maar het is gewoonweg té veel eigenlijk :-) Nog drie rekken te gaan, daar liggen de zwaardere strips op, dus moet kleinere dozen gaan halen. Die grote dozen kan je met die dingen niet volproppen, dan wegen ze een ton 't stuk precies. Maar allé, het einde komt stilletjesaan in zicht. 't Is dat ik het fysiek wat zwaarder begin te krijgen, dat ik nu echt wel vooruitgang wil maken, over een maand zie ik het mezelf niet meer doen. Ventje is geen held in inpakken, dus die moet het sleurwerk doen. Proberen toch vandaag de leeggemaakte kant eens grondig op te kuisen en dan moeten daar vanavond maar een deel van de dozen tegen. Als er twee kanten van de kamer vrij blijven voor bedje en commode zal ik al blij zijn. 't Is toch maar voor drie maanden.

Drie maanden? Dat verhaal moet ik nog vertellen. We hebben dus een huis gekocht! Het ganse verhaal staat op m'n andere blog. Maar samengevat: we hebben ons een ruime vrijstaande woning in Boortmeerbeek gekocht. Gisteravond werd de compromis ondertekend! De hypothecaire akte zal in de loop van de zomer getekend worden en 4 september hebben we de sleutels. Een paar dringende karweitjes te doen (vast tapijt uit slaapkamer halen en vervangen door laminaat, paar stopcontacten laten bijplaatsen en een beetje schilderen) en dan eind september verhuizen we dus. Er komt dus nog een zware periode aan, maar we wisten dat we daar even door gingen moeten bijten. Moet maar lukken!

Gisteren besefte ventje trouwens dat over een 2-tal maanden ons kleintje eraan komt. Hij dacht dat dat nog wel wat een paar maanden langer zou duren, dus schoot lichtjes in paniek. Héhé. Jaja, de tijd vliegt voorbij.

Gisteren ook sessie 2 van de prénatale kiné, met ventje erbij deze keer. Hij heeft me leren masseren en ook mee wat houdingen moeten oefenen om de pijn van de weeën te verlichten. 't Was wel lachen :-)'t Lachen zal me op die moment van de bevalling waarschijnlijk wel vergaan ;-)

 

 

 

09:22 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) |  Facebook

01-04-10

auw die rug

Die eerste sessie prénatale kiné kwam precies net op tijd. Maar echt geholpen voor m'n rugklachten heeft ze niet :-) Sinds dinsdagavond kamp ik met serieuze rugpijn. Was eigenlijk al een paar weken lichtjes aan het sluimeren, maar dinsdag brak het dus helemaal door.Net dan gingen we uit naar een concert in het Sportpaleis. Het was hels zitten daar op die plastieken stoeltjes op de tribune, maar gelukkig maakte het concert (zie m'n andere blog) veel goed.

Woensdag werkte ik dan van thuis uit. 's Morgens eerst naar de kiné dus, voor de eerste sessie. Een beetje algemene uitleg over wat mijn lichaam allemaal meemaakt en wat de kiné dan kan betekenen voor mij. Ontspanningsoefeningen, ademhalingsoefenen en oefeningen om de bekkenbodemspieren te leren ontspannen (belangrijk voor de bevalling) en opspannen (belangrijk voor erna). Ook oefeningen voor de rug. Dus vertelde ik van mijn rugpijn en waar die situeerde. Ze dacht aan het schoppen van het kleintje tegen m'n middenrif, dat kan uitstralen naar de rug of naar de ribben. Dat had ik ook al eens gelezen, dus dacht ik van..mja, misschien wel. Maar kleintje ligt in stuit en schopt naar beneden, dus twijfelde ik toch. Tijdens de kiné voelde m'n rug trouwens beter,daar had dat leuke slangenkussen mee te maken, lag heel comfy.

formfixHeb me er dus ondertussen al maar ééntje besteld, slangenkussen van Babylonia, waar je later een overtrek over kan spannen zodat je een ronde zitpoef hebt. Zal leuk staan in ukkies kamer :-)

Soit, even verder met m'n verhaal. Na de kiné dus thuiswerken en de rugpijn werd ondraaglijk. 'k Voelde mezelf wel belachelijk, want als ik dit al niet kan verdragen, wat dan met echte weeën? Maar ja, tijdens de weeën wordt je niet veronderstelt van te werken en nu was dat wel het geval. Ik kon echter niet aan m'n bureau blijven zitten, de pijn was te erg. Dus dokter gebeld en hij had net consultatie. 'k Ga eigenlijk bij mevrouw den doktoor, maar die was huisbezoeken aan het doen. Dus bij de echtgenoot, beter die dan geen dokter natuurlijk. Urine getest, omdat hij ook eventjes dacht aan een nierontsteking (ik vreesde daarvoor, omdat de pijn zich in mijn flank bevond). Geen nierontsteking, oef. Wel suiker in de urine, dus dat wordt nog efkes onderzocht. Bloeddruk was wel wat aan de hoge kant, dus toch teken dat het misschien eventjes wat kalmer mag. En de rug...een ontstoken spier, vrij hoog. En die pijn straalt dus over heel mijn flank uit. Mag natuurlijk geen ontstekingsremmers nemen, dus platte rust of rondwandelen is de boodschap en zo weinig mogelijk zitten. Een pijnstillertje nemen als het echt niet te houden is, maar voorlopig bijt ik gewoon door. Ziektebriefje voor de rest van de week. En volgende week heb ik vakantie, dus kan ik weer wat op m'n plooien komen. Daarna nog 7weken volhouden en dan start mijn zwangerschapsverlof... Laatste fase gaat dus in!

En de huizenjacht is ook afgerond, daarover in een volgend berichtje wat meer!

17:00 Gepost in Algemeen | Commentaren (1) |  Facebook