14-02-10

ontploft!

buikjeDe voorbije week lijk ik wel ontploft te zijn. Mijn buikomvang lijkt in omvang verdubbeld. De gyne had dus gelijk toen ze vorige week zei dat het vanaf nu wel effe snel zou gaan. Vooral vrijdagavond stond heel mijn buik stevig opgespannen. Mezelf eens grondig in de spiegel bekeken en jawadde....'t is enorm geworden! Raar maar waar: 'k vind het wel leuk hoor. Nu voel ik me nog meer zwanger. Maar ik hoop toch ook wel dat ik vanaf nu niet elke week in omvang verdubbel, zou nie goe komen dan.

Afgelopen vrijdag was ik trouwens exact 5 maanden zwanger, als je terugrekent vanaf 12 juni, m'n vermoedelijke bevallingsdatum. In weken ben ik nu 23 weken ver, dus iets meer dan 5 maanden. Nog 4 maanden te gaan, waarvan ik nog 15 weken moet werken. Maar ben wel aan het plannen om in april of mei een weekje rustvakantie te nemen, heb er nood aan. Het is dan ook verschrikkelijk druk op 't werk en met momenten lijk ik er onderdoor te gaan. Probeer voldoende uurtjes recup tussendoor te nemen (met het wekelijkse avondwerk heb ik altijd wel wat uren over), maar bv. donderdag toch wel echt gecrashed en in de namiddag met barstende hoofdpijn naar huis getrokken en enkele uurtjes in bed gaan liggen. Proberen volhouden, maar 't gaat me dus echt niet af.

De verkoop van ons huis is ondertussen in volle gang geschoten. Na een weekje op Immoweb hebben er echter nog maar 2 particulieren gebeld en 8 makelaarskantoren. Dus zo schitterend loopt het niet. Die 2 particulieren hebben we gisteren over de vloer gehad en we kwamen er zelf direct achter dat een huis verkopen not our cup of tea is...Vooral ventje ratelt er op los en vertelt dan dingen die hij beter niet zegt. Maar ik heb ook die neiging. Niet simpel dus. En extra stress die we momenteel eigenlijk toch kunnen missen. 's Avonds kwam dan één van de makelaars langs. Eéntje mocht er dus binnen, nl. degene waar we jaren geleden zelf dit huis bij gekocht hebben en dat kantoor geniet dus wel ons volle vertrouwen. Na een lange babbel van bijna 2 uur hebben we de knoop doorgehakt en hun ons dossier toevertrouwd. Dat zij het maar verkopen, kunnen wij onze energie steken in een nieuwe stek zoeken en de komst van ons kleintje voorbereiden. Vooral voor ventje was het een zware last die van zijn schouders viel. Hij had het nooit echt laten merken, dat het zo'n zware last was om te torsen, maar eenmaal het contract getekend was hij zichtbaar opgelucht. En die commissie: ach ja. De prijs is nu even verhoogd, om de commissie te dekken, en anders hebben we een beetje minder hé.

Het sporten geef ik stilletjesaan ook op. Zeker deze week, met het uitdijen van mijn buikje, had ik totaal geen zin en energie ervoor. Dinsdag wel gaan aquagymmen (prenatale) (héél leuk). Vrijdag naar de fitness, maar het spinnen niet meegedaan. Wel even aan de kant op zo'n fiets gekropen en 25 minuutjes al zittend meegedaan, maar zelfs dat viel me zwaar. Daarna nog een kwartiertje op de treadwalker gewandeld en toen was m'n bobijntje uit. Straks ga ik met ventje terug naar de fitness, maar 'k beperk me tot de treadwalker...goed stevig doorwandelen op weerstand. Niet hetzelfde als lopen, maar dat zie ik helemaal niet meer zitten. Heb ook elke dag wel eens last van harde buiken, een teken dat het wat rustiger mag...en dat ga ik dan ook maar respecteren!

 

08:52 Gepost in Algemeen | Commentaren (0) |  Facebook

De commentaren zijn gesloten.